willfahren

Aussprache: /ˈvɪlˌfaːʁən/
Wortzerlegung: will·fah·ren
فعل

اطاعت کردن، گردن نهادن، خواست کسی را برآورده کردن

Beispiele

  • Der Vater ''willfahrte'' auf die Bitte des einen Sohnes beiden Söhnen.“ (1846)پدر به درخواست یکی از پسران، خواست هر دو پسر را برآورده کرد.

Bedeutungen

1 Dativ

خواسته یا میل کسی را برآورده کردن، اطاعت کردن (معمولاً با داتیو)

  • Er willfahrte dem Wunsch seiner Eltern.او به خواسته والدینش عمل کرد.
  • Man sollte nicht jedem Wunsch willfahren.نباید به هر خواسته‌ای تن داد.