emporwirbeln

Aussprache: /ɛmˈpoːɐ̯ˌvɪʁbl̩n/
Worttrennung: em·por·wir·beln
فعل

به هوا برخاستن، به بالا پرتاب شدن (ذرات)

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas emporwirbeln)

چیزی مانند گرد و خاک، برگ‌ها، برف یا آب را با حرکت چرخشی به سمت بالا و به هوا بلند کردن یا پرتاب کردن.

  • Der Wind wirbelte den trockenen Staub empor.باد گرد و خاک خشک را به هوا بلند کرد.
  • Das Auto wirbelte beim schnellen Fahren den Kies empor.ماشین هنگام رانندگی سریع، شن و سنگریزه را به هوا پرتاب کرد.
2 intransitiv (oft mit 'von' + Dativ)

چیزی (مانند گرد و خاک، برگ‌ها) به دلیل باد یا حرکت، به سمت بالا و به هوا برخاستن یا چرخیدن.

  • Der trockene Sand wirbelte vom Boden empor.شن خشک از روی زمین به هوا برخاست.
  • Die Blätter wirbelten im Herbstwind empor.برگ‌ها در باد پاییزی به هوا برخاستند.