wohltun

Aussprache: /ˈvoːltuːn/
Wortzerlegung: wohl·tun
فعل

سود رساندن، مفید بودن، حال دادن؛ نیکی کردن

Bedeutungen

1 Dativ

برای جسم یا روح مفید، آرامش‌بخش و دلپذیر بودن

  • Ein ruhiger Abend wird dir wohlgetun.یک غروب آرام حالت را خوب خواهد کرد.
  • Ihre freundlichen Worte haben ihm sehr wohlgetan.سخنان مهربانانه او برایش بسیار دلپذیر بود.
2 Dativ / intransitiv

کار خیر انجام دادن، به دیگران نیکی و احسان کردن (ادبی/قدیمی)

  • Es ist eine Pflicht, den Armen wohlzutun.نیکی کردن به مستمندان یک وظیفه است.
  • Sie hat ihr Leben lang wohlgetan.او تمام عمرش نیکی کرد.