wegwollen

Aussprache: /ˈvɛkˌvɔlən/

Worttrennung: weg·wol·len

فعل

خواستن رفتن، قصد دور شدن داشتن

Bedeutungen

1 aus + Dativ / von + Dativ / intransitiv

تصمیم یا میل شدید به ترک یک محل، وضعیت یا فرد داشتن؛ قصد فرار یا دور شدن از جایی.

Nach dem Streit wollte sie sofort weg.پس از دعوا، او فوراً می‌خواست برود.
Die Kinder wollten nicht mehr im Regen spielen und wegwollen.بچه‌ها دیگر نمی‌خواستند در باران بازی کنند و می‌خواستند بروند.