zögern

Aussprache: /ˈt͡søːɡɐn/

Worttrennung: zö·gern

فعل

تردید کردن، تعلل کردن، درنگ کردن

Bedeutungen

1 mit + Dativ (mit etwas zögern) / zu + Infinitiv (zögern, etwas zu tun)

دودل بودن، در انجام کاری درنگ کردن یا آن را به تعویق انداختن، اغلب به دلیل عدم اطمینان یا ترس.

Sie zögerte mit ihrer Antwort.او در پاسخ دادن تعلل کرد.
Er zögerte, die gefährliche Aufgabe zu übernehmen.او در پذیرفتن وظیفه خطرناک تردید کرد.