hochzüngeln

Aussprache: /ˌhoːxˈtsʏŋl̩n/

Worttrennung: hoch·zün·geln

فعل

به سرعت و ناآرام بالا رفتن (مانند زبان مار)، زبانه کشیدن (آتش)

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

بالا رفتن یا زبانه کشیدن شعله‌های آتش به سمت بالا، اغلب به صورت ناآرام و سریع.

Die Flammen züngelten hoch in den Nachthimmel.شعله‌ها به سوی آسمان شب به بالا زبانه می‌کشیدند.
Das Feuer züngelte schnell hoch und breitete sich aus.آتش به سرعت بالا زبانه کشید و پخش شد.