hervorzaubern

Aussprache: /fɛɐ̯ˈhɔʁt͡saʊ̯bɐn/
Worttrennung: her·vor·zau·bern
فعل

ظاهر کردن، خلق کردن، بیرون آوردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas hervorzaubern)

با جادو، تردستی یا مهارت خاصی چیزی را از جایی بیرون آوردن یا ظاهر کردن.

  • Der Zauberer zauberte eine Blume hervor.شعبده‌باز یک گل را ظاهر کرد.
  • Er zauberte ein Lächeln hervor.او لبخندی را ظاهر کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas hervorzaubern)

به سرعت، به طور غیرمنتظره یا از هیچ، چیزی را فراهم کردن یا ایجاد کردن (مجازی).

  • Sie konnte schnell ein Abendessen hervorzaubern.او توانست به سرعت یک شام تهیه کند.
  • Er zauberte eine Lösung aus dem Hut.او به سرعت راه حلی پیدا کرد.