fortziehen
کوچ کردن، نقل مکان کردن، دور کشیدن
Bedeutungen
1
intransitiv (aus + Dativ) (aus etwas fortziehen)
از مکانی کوچ کردن و برای همیشه به جای دیگری رفتن.
- Die Familie ist letztes Jahr aus der Stadt fortgezogen.آن خانواده سال گذشته از شهر کوچ کرد.
- Viele junge Leute ziehen wegen der Arbeit in die Großstädte fort.بسیاری از جوانان به خاطر کار به شهرهای بزرگ نقل مکان می‌کنند.
2
Akkusativ + von + Dativ (etwas von jemandem fortziehen)
کسی یا چیزی را از جایی دور کشیدن یا منتقل کردن.
- Der Bauer zog den Karren vom Feld fort.کشاورز گاری را از مزرعه دور کشید.
- Sie zog den schweren Koffer von der Wand fort.او چمدان سنگین را از دیوار دور کرد.