herumzucken

Aussprache: /hɛˈʁʊmt͡sʊkn̩/

Worttrennung: her·um·zu·cken

فعل

تکان خوردن، پرش کردن (به طور نامنظم)

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به صورت ناگهانی و سریع به اطراف حرکت کردن یا لرزیدن (معمولاً در مورد اعضای بدن یا اشیاء کوچک).

Sein Bein zuckte unkontrolliert herum.پایش به طور غیرقابل کنترلی تکان می‌خورد.
Nach dem Stromschlag zuckte die Lampe herum.پس از شوک الکتریکی، لامپ به اطراف لرزید.