zusammenschlagen

Aussprache: /t͡suˈzamənˌʃlaːɡn̩/
Worttrennung: zu·sam·menschla·gen
فعل

به شدت برخورد کردن، به هم کوبیدن، کتک زدن

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی را کتک زدن، مورد ضرب و شتم قرار دادن (فیزیکی).

  • Die Täter haben ihn brutal zusammengeschlagen.مهاجمان او را وحشیانه کتک زدند.
  • Er wurde auf dem Heimweg zusammengeschlagen.او در راه خانه کتک خورد.
2 Akkusativ

چیزهایی را به هم کوبیدن (مثلاً دست‌ها، پاشنه‌ها).

  • Sie schlug die Hände über dem Kopf zusammen.او دست‌هایش را از سر ناامیدی روی سرش کوبید.
  • Der Soldat schlug die Hacken zusammen.سرباز پاشنه‌هایش را به هم کوبید.
3 Akkusativ (die Hände)

دست زدن (برای تشویق یا ابراز رضایت).

  • Das Publikum schlug begeistert die Hände zusammen.تماشاگران با هیجان دست زدند.
  • Nach der Vorstellung schlug er die Hände zusammen.بعد از نمایش، او دست زد.