zusammenzuzucken

Aussprache: /t͡suˈzamənˌt͡suːˌt͡sʊkən/
Worttrennung: zu·sam·men·zu·zu·cken
Erweiterter Infinitiv

تکانی خوردن، از جا پریدن

Bedeutungen

1 kein

به معنای واکنش ناگهانی و غیرارادی بدن به محرکی ناخوشایند، ترسناک یا دردناک؛ جمع شدن بدن به نشانه انقباض یا ترس.

  • Bei dem lauten Knall zuckte sie unwillkürlich zusammen und ihr Herz begann schneller zu schlagen.با صدای بلند ناگهانی، او ناخودآگاه از جا پرید و قلبش شروع به تپیدن سریع‌تر کرد.
  • Der Patient zuckte bei der Berührung der Wunde schmerzhaft zusammen.بیمار با لمس زخم، از درد به خود لرزید.