zuzubrüllen

Aussprache: /ˌtsuːtsuˈbʁʏlən/
Worttrennung: zu·zu·brül·len
Erweiterter Infinitiv

با فریاد خطاب کردن

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ) zuzubrüllen

با صدای بسیار بلند و غالباً با لحنی خشمگین، پرخاشگرانه یا تحقیرآمیز با کسی صحبت کردن، به طوری که شنونده احساس ترس یا ناراحتی کند.

  • Der Vorgesetzte brüllte seinem untergebenen Mitarbeiter unerträgliche Vorwürfe zu, die dessen Selbstachtung untergruben.رئیس، اتهامات غیرقابل تحمل را به کارمند زیردستش فریاد کشید که عزت نفس او را تضعیف می‌کرد.
  • In einem Anfall von Wut brüllte sie ihm ihre Enttäuschung ins Gesicht.او در اوج خشم، ناامیدی خود را در صورتش فریاد کشید.