zuzugestehen

Aussprache: /ˌt͡suːt͡suːɡəˈʃteːən/
Worttrennung: zu·zu·ge·ste·hen
Erweiterter Infinitiv

اذعان کردن، پذیرفتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (für die Sache) + Dativ (für die Person) oder Dativ (für die Sache) oder dass-Satz

پذیرفتن واقعیتی، اشتباهی یا حقیقتی که ممکن است ناخوشایند یا دشوار باشد، اغلب با اکراه.

  • Er musste zugestehen, dass seine anfängliche Einschätzung falsch gewesen war.او مجبور بود بپذیرد که ارزیابی اولیه‌اش اشتباه بوده است.
  • Sie gestand ihm widerwillig zu, dass er in dieser Angelegenheit Recht hatte.او با اکراه به او اقرار کرد که در این موضوع حق با او بوده است.