aufzwingen

Aussprache: /ˈaʊ̯ft͡svɪŋən/

Worttrennung: auf·zwin·gen

فعل

تحمیل کردن، مجبور کردن

Bedeutungen

1 Dativ + Akkusativ

چیزی را به زور یا بدون رضایت به کسی تحمیل کردن، مجبور کردن

Er will mir seine Meinung nicht aufzwingen.او نمی‌خواهد نظرش را به من تحمیل کند.
Man darf den Kindern keine falschen Werte aufzwingen.نباید ارزش‌های نادرست را به کودکان تحمیل کرد.