einzwängen

Aussprache: /ˈaɪntsvɛŋən/

Worttrennung: ein·zwän·gen

فعل

به زور جا دادن، در تنگنا قرار دادن، محدود کردن

Bedeutungen

1 sich/jemanden/etwas in etwas Akk. einzwängen

چیزی یا کسی را به زور در یک فضای کوچک یا تنگ جا دادن.

Er zwängte sich in den engen Mantel.او به زور خودش را در کت تنگ جا داد.
Die Koffer wurden in den Kofferraum eingezwängt.چمدان‌ها به زور در صندوق عقب جا داده شدند.

2 jemanden/etwas in etwas Akk. einzwängen

(مجازی) کسی یا چیزی را در محدودیت‌ها یا چارچوب‌های خاصی محبوس کردن یا محدود کردن.

Sie fühlte sich in ihrer Rolle eingezwängt.او احساس می‌کرد در نقشش محدود شده است.
Man darf die Kreativität nicht in starre Regeln einzwängen.نباید خلاقیت را در قوانین خشک و انعطاف‌ناپذیر محبوس کرد.