anzweifeln

Aussprache: /ˈant͡svaɪ̯fl̩n/

Worttrennung: an·zwei·feln

فعل

زیر سوال بردن, شک داشتن به, تردید کردن در

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas / jemanden)

در مورد درستی، حقیقت یا امکان وقوع چیزی شک و تردید داشتن.

Ich zweifle an seiner Ehrlichkeit.من به صداقت او شک دارم.
Niemand zweifelt daran, dass er die Prüfung bestehen wird.هیچ کس در این مورد که او در امتحان موفق خواهد شد، تردید ندارد.