aufzwingen

Aussprache: /ˈaʊ̯ft͡svɪŋən/

Worttrennung: auf·zwin·gen

فعل

تحمیل کردن، مجبور کردن (چیزی را به کسی)

Bedeutungen

1 Dativ + Akkusativ

چیزی را به زور یا بدون رضایت به کسی تحمیل کردن

Man kann niemandem seine Meinung aufzwingen.نمی‌توان عقیده خود را به کسی تحمیل کرد.
Die Regierung versuchte, dem Volk neue Gesetze aufzuzwingen.دولت تلاش کرد قوانین جدیدی را به مردم تحمیل کند.